براکیوزاروس دایناسوری که تنها با استفراغش شما را خواهد کشت + تصاویر
طبقه بندی دقیق دایناسورهای ماقبل تاریخ به طور کلی و براکیوزاروس به طور خاص هنوز موضوعی است که در میان دیرینه شناسان بحث برانگیز است.
حقایق جالب: براکیوزاروس دایناسوری غیرعادی است که بین 155.7 تا 150.8 میلیون سال پیش در دوره اواسط تا اواخر دوره ژوراسیک زندگی می کرده است. نمونه ها عمدتاً در سازند غني از فسيل موريسون در آمريكاي شمالي يافت مي شوند، اما اين دايناسور شبيه هر دايناسور ديگري نبود كه در اين منطقه پرسه مي زد. گردن بلند آن را شبیه زرافه می کند و پاهای جلویی بلندتر از پاهای عقبی است. در واقع نام براکیوزاروس به معنای "مارمولک بازو" است. براکیوزاروس ممکن است یک حیوان خون گرم بوده باشد. برخی از مدل ها نشان می دهند که براکیوساروس و سایر ساروپودها (دایناسورهای گردن دراز) حیواناتی غول پیکر بودند - حیواناتی که جثه عظیم آنها به آنها اجازه می داد دمای بدن خود را بالا نگه دارند. محاسبات بر اساس این نظریه نشان می دهد که دمای بدن آنها می تواند به 113 درجه فارنهایت (45 درجه سانتیگراد) برسد.
با این حال، در سال 2011، محققان با اندازه گیری نسبت ایزوتوپ های خاص (اتم های عناصر با تعداد نوترون های مختلف) در دندان های براکیوزاروس، مستقیماً توانستند دمای دایناسورها را 100.8 فارنهایت (38.2 درجه سانتیگراد) محاسبه کنند. تحقیقات منتشر شده در مجله Science نشان می دهد که براکیوزاروس دارای مکانیسم های رفتاری و بیولوژیکی برای حفظ دمای بدن ثابت است، مانند متابولیسم پایین تر در بزرگسالی.
براکیوزاروس نام خود را از یونان باستان گرفته است، جایی که 'Brachio' به معنای بازو و 'saurus' به معنای مارمولک است. به نظر می رسد این نام نشان می دهد که اندام های جلویی آنها ویژگی های خاصی دارد. با این حال، پس از یافته های خاص در مورد نمونه و مطالعات عمیق توسط دانشمندان در دنیای دیرینه شناسی، Brachiosaurus تایید شد که شکل و نحوه حرکت آنها شبیه به گوزن است. دیرینه شناسان زمانی بر این باور بودند که براکیوزاروس عمدتاً در آب زندگی می کند، تا حدی به این دلیل که سوراخ های بینی آن در بالای سر تخم مرغی شکلش قرار دارد. اما این ممکن است به دلایل متعددی صحیح نباشد. بر اساس مطالعه ای که در سال 2004 در مجله Biology Letters انجام شد، اول، ساروپودها کیسه هایی پر از هوا در داخل بدن خود دارند که اگر وارد آب های عمیق شوند، آنها را شناور و ناپایدار می کند. در عوض، براکیوزاروس دایناسوری بود که به طور کامل در خشکی زندگی می کرد و حتی آنها فقط می توانستند خود را با مناطق پست وطبع کنند، زیرا آنها خیلی بلند بودند و برای حرکت در مکان هایی با ارتفاع زیاد نامناسب بودند.
براکیوزاروس چگونه از خود دفاع کرد؟ آنها به احتمال زیاد با کوبیدن شکارچیان با دم یا پاهای خود از خود دفاع کرد زیرا راه دیگری برای دفاع از خود نداشت. اما از نظر ساختار بدن از طریق فسیل های کشف شده، دم این گونه نسبت به کل بدن کوتاه و کوچک است، بنابراین نیروی ایجاد شده از ضربات دم خیلی زیاد نخواهد بود، زیرا دفاع با تکان دادن دم عملی به نظر نمی رسد
معمولاً هرچه حیوانات کندتر رشد کنند، طول عمر آنها بیشتر می شود. طبق آخرین تحقیقات و گزارشات در مورد براکیوزاروس، نوجوانان حدود 10 سال برای رسیدن به اندازه کامل و نزدیک به 100 سال دیگر برای بالغ شدن کامل نیاز دارند. از آنجا، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که براکیوزاروس علاوه بر اینکه یکی از بزرگترین دایناسورهایی است که تا به حال روی زمین ظاهر شده است، یکی از دایناسورهای با طول عمر بالا نیز بوده است. براکیوزاروس بر خلاف سایر ساروپودها دارای اندام های جلویی بلندی بود که باعث کج شدن پشت آن می شد. اگر گردن آن به طور مستقیم از بدن خارج شود، همانطور که اکنون تصور می شود، این امر منجر به گرایش بدن به سمت بالا می شود، اگرچه زاویه دقیق و انعطاف پذیری گردن باقی می ماند که هنوز در حال بحث است بنابراین، بالا بردن بدن برای ضربه زدن با پاهای جلویی خود در برابر یک شکارچی برای آنها بسیار دشوار است و چندان امکان پذیر نیست.
بنابراین، بسیاری از مردم فکر می کنند که چون بدن براکیوزاروس بسیار بزرگ است، ممکن است شکارچیان آنها را نادیده بگیرند و دایناسورهایی با اندازه کوچکتر انتخاب کنند. با این حال، این کاملاً پوچ به نظر می رسد زیرا وقتی به اکوسیستم های امروزی نگاه می کنیم، همه حیوانات از بزرگ تا کوچک مکانیسم های دفاعی خود را دارند. حتی فیل ساوانای آفریقایی، بزرگترین جانور زمینی امروزی، نیز مکانیسم دفاعی خاصی دارد که به یک عامل اندازه تکیه نمی کند. بنابراین، بسیاری از مردم این فرضیه را مطرح کرده اند که این گونه از اندازه بزرگ و گردن بلند خود برای ایجاد استفراغ هایی برای اهداف دفاعی استفاده کرده است.
برای اینکه ببینیم آیا واقعاً این امکان وجود دارد، فرض کنیم که یک براکیوزاروس 14 متر قد در دهان داشت و استفراغ آن حدود 50 کیلوگرم وزن داشت. در آن زمان، تحت فشارهای ایجاد شده از داخل بدن و ارتفاع 14 متر، دانشمندان توانستند محاسبه کنند که نیروی ایجاد شده از چنین استفراغ دایناسور براکیوزاروس به حدود 68600 نیوتن (معادل 7 تن) می رسد. و این برای کشتن شما، یا خرد کردن استخوان های دایناسورهای گوشتخوار کوچک، کافی است و به دایناسورهای گوشتخوار متوسط و بزرگ صدمه میزند.
